Dünya krizlerin yaşandığı bir dönemden geçiyor. Belirsizliğin hükmettiği mevcut konjonktürde yerel, bölgesel ya da küresel ölçekte tanık olunan dönüşümlere ilişkin stratejik bir perspektif geliştirmek, bu gelişmeleri yorumlamak ve anlamlı bir bağlama oturtmaya çalışmak, dönemin nabzını yakalayacak yeni yaklaşımları ve açıklama modellerini gerektiriyor.
Terörün biçim ve boyut değiştirdiği, savaşların doğasının başkalaştığı, geleneksel ittifak ilişkilerinin hızla çözüldüğü, bu ittifak yapılarının normlarını belirleyen, denetleyen ve sürekliliğini sağlayan kurum ve kuruluşların işlevsiz kaldığı bu süreç, son tahlilde, savaş sonrası dönemin yaslandığı paradigmanın da temelden sarsıldığı yepyeni bir jeopolitik gerçekliğe tekabül ediyor. Türkiye’nin 2015 yılı itibarıyla ana hatlarını belirlediği ve özellikle 2017 yılında bütün unsurlarıyla hayata geçirmeye başladığı yeni savunma vizyonu da karşı karşıya olunan bu yeni jeopolitik gerçeklikle doğrudan bağlantılı.
Sahasında yetkin akademisyenler ve uzmanların katkılarıyla şekillenen ufuk açıcı bir birikimin kronolojik sıra gözetilerek bir araya getirildiği bu çalışma, Türkiye’nin savunma vizyonundaki dönüşümün ve bu alanda sergilenen devrim niteliğindeki atılımlarının bir bakıma “dökümü” niteliğinde. Kitap, Türkiye’nin savunma ve güvenlik anlayışını bütünüyle yeniden şekillendirdiği kritik bir dönemine de ışık tutuyor.
