New York Üniversitesi Bilgisayar Bilimleri Bölümünde profesör olan Lev Manovich, "yeni medya" denildiğinde akla gelen ilk isimlerden biridir. Manovich, bu eseriyle yeni medyanın bir anatomisini çıkarıyor ve onun kökenlerini sinemada, hatta daha eski görsel kültürlerde buluyor. İlk bilgisayar oyunları, web siteleri, CD-ROM, DVD gibi dijital ortamlarla şekillenen yeni medya, geleneksel medya öğeleriyle ilişki kurarak nasıl yeni bir gerçeklik yarattığını açıklıyor.
Film teorisi, sanat tarihi, edebiyat teorisi ve bilgisayar bilimini ustaca harmanlayan Manovich, yeni medyanın görsel ve medya kültürlerinin tarihindeki yerini ele alıyor. Kitap, yeni medyanın eski medya konvansiyonlarına, örneğin dikdörtgen çerçeve ve hareketli kamera gibi unsurlara dayandığını, ancak aynı zamanda yeni medya özgün kategorileri ve formlarına, örneğin arayüz ve veri tabanı gibi öğelere sahip olduğunu tartışıyor. Yeni medyanın izleyiciyle nasıl iletişim kurduğunu ve gerçeklik illüzyonları yarattığını gösteriyor.
Manovich, sinema teorisi, sanat tarihi, edebiyat teorisi ve bilgisayar biliminden kavramları birleştirerek yeni teorik yapılar geliştiriyor; kültürel arayüz, mekânsal montaj ve sinematik grafikografi gibi yenilikçi kavramlarla yeni bir perspektif sunuyor. Sinemanın teorisi ve tarihi, bu çalışmada özel bir rol oynamaktadır. Ayrıca, sinema ve yeni medya arasındaki paralellikler, dijital sinema, sinemada ve yeni medyada ekran ve montaj gibi konulara da değiniyor. Manovich'in bu titiz çalışması, Marshall McLuhan'dan sonra medya teorisi üzerine yapılmış en önemli eserlerden biri olarak kabul edilmektedir.
